
Trądzik różowaty – leczenie tego schorzenia z pewnością nie jest proste i wymaga zarówno świadomości, jak i cierpliwości. Trądzik różowaty ma różne podtypy, wyróżnia się m.in.: postać rumieniową z teleangiektazjami, postać grudkowo-krostkową, postać przerostowo-naciekową. Niezbędna jest przede wszystkim wizyta u dobrego dermatologa, który dobierze dla nas odpowiednie metody terapii. Oprócz tego powinniśmy wspomagać leczenie poprzez zmianę stylu życia i stosowanie dopasowanej pielęgnacji.
Po określeniu stopnia natężenia objawów spowodowanych przez trądzik różowaty, leczenie będzie przybierało formę odpowiednią do zaawansowania choroby. Trzeba też dostosować sposób postępowania do konkretnej osoby, bo u każdego pacjenta mogą dominować inne objawy trądziku różowatego oraz różne mogą być reakcje skóry i całego organizmu na wdrożone leki. Ogólny zarys najczęściej stosowanych metod leczenia został przedstawiony w tabeli.
| Leki | Podstawą leczenia trądziku różowatego są leki do stosowania zewnętrznego, a w pewnych przypadkach także leki doustne. |
| Zabiegi | W postaci rumieniowej z teleangiektazjami wskazane mogą być zabiegi laserowe. Najcięższa odmiana trądziku różowatego, czyli postać przerostowa, może wymagać leczenia chirurgicznego. |
| Unikanie ekspozycji na czynniki zaostrzające | Jest to zalecenie obejmujące wszystkie postacie oraz stadia trądziku różowatego. |
| Działania wspomagające | Leczenie trądziku można wspomagać przede wszystkim pielęgnacją, dietą, jak też sposobami naturalnymi. |
Trądzik różowaty – jak leczyć łagodniejsze postacie?W przypadku, gdy mamy niewielki trądzik różowaty, leczenie zazwyczaj obejmuje stosowanie preparatów miejscowych, zawierających metronidazol, kwas azelainowy lub sulfacetamid sodu i siarkę. Większość pacjentów dobrze odpowiada na te środki. Poprawę stanu cery udaje się uzyskać również dzięki wdrożeniu odpowiedniej pielęgnacji oraz unikaniu czynników nasilających objawy.
Jeżeli cierpimy na umiarkowany lub ciężki trądzik różowaty, leczenie zewnętrzne nie będzie wystarczające. Konieczne jest wdrożenie terapii ogólnej z zastosowaniem antybiotyków. Najczęściej są to antybiotyki z grupy tetracyklin (tetracyklina, doksycyklina). Jeżeli istnieją przeciwwskazania do stosowania tetracyklin lub nie są one skuteczne, wdrażane są takie leki doustne, jak erytromycyna, azytromycyna lub klarytromycyna. W sytuacji, gdy żaden antybiotyk na trądzik różowaty nie pomaga, podaje się izotretynoinę, lek będący retinoidem. Leczenie trądziku różowatego lekami doustnymi trwa zwykle wiele tygodni lub czasami miesięcy.
Nawet terapia ogólna może jednak nie dawać wystarczających efektów. Wówczas warto skorzystać ze specjalistycznych zabiegów. Laser skutecznie usuwa rumień i teleangiektazje. Z kolei peeling kwasami świetnie sobie radzi z oczyszczaniem cery ze zmian zapalnych i zapobiega ich powstawaniu. Należy pamiętać, że jednorazowy zabieg to za mało i do wyciszenia objawów trądziku różowatego będzie potrzebnych co najmniej kilka powtórzeń.
W najtrudniejszych stadiach trądziku różowatego powstają zmiany przerostowe, na przykład guzowatość nosa. Wskazane są wtedy zabiegi laserowe lub chirurgiczne.
Ze względu na sposób stosowania, leki na trądzik różowaty możemy podzielić na zewnętrzne oraz doustne.
Leki na trądzik różowaty do stosowania miejscowego mają postać kremów, żeli, maści lub płynów. Są nakładane na chorobowo zmienioną skórę.
Najczęściej przepisywane zostają preparaty zawierające:
Rzadziej stosowane są:
Sprawdź też: Objawy trądziku różowatego
Doustne leki na trądzik różowaty to najczęściej antybiotyki z grupy tetracyklin. Mają one zdolność do blokowania działania proteaz serynowych. Proteazy serynowe są enzymami niszczącymi włókna kolagenowe, co skutkuje tym, że naczynia krwionośne zostają umiejscowione płytko pod powierzchnią skóry i stają się bardzo widoczne. Tetracykliny hamują ten proces, a do tego łagodzą stany zapalne. Dają stosunkowo mało działań niepożądanych, dzięki czemu leczenie nimi może trwać wiele miesięcy.
Inne często stosowane antybiotyki na trądzik różowaty to makrolidy. Są one zalecane u pacjentów, którzy z różnych powodów nie mogą przyjmować tetracyklin. Szczególnie dobre efekty przynoszą tzw. makrolidy drugiej generacji – azytromycyna i klarytromycyna. Oprócz działania przeciwbakteryjnego, hamują powstawanie reaktywnych form tlenu (ROS). Prawdopodobnie mają też działanie hamujące produkcję cytokin pozapalnych. Leczenie nimi powoduje znaczne ustąpienie zmian skórnych.
Rzadziej w trądziku różowatym są wdrażane retinoidy. Są to pochodne witaminy A. Ich działanie polega na hamowaniu aktywności oraz zmniejszaniu wielkości i liczby gruczołów łojowych. Prowadzi również do wyciszenia stanów zapalnych oraz zapobiega rogowaceniu skóry. Trzeba pamiętać, że podczas przyjmowania retinoidów mogą wystąpić skutki uboczne, ponadto leki te mają silne działanie teratogenne.
Ważną rolę odgrywa wspomaganie leczenia trądziku różowatego różnymi metodami. Jednym z głównych zaleceń jest to, aby skupić się na eliminacji czynników, które mogą przyczyniać się do pogarszania zmian skórnych.
Należy więc unikać:
Istotne jest świadome dobieranie produktów do codziennej pielęgnacji, aby nie nasilać objawów trądziku różowatego. Kosmetyki powinny działać na skórę delikatnie, łagodnie ją oczyszczać i nawilżać. Nie mogą niszczyć ochronnej warstwy lipidowej skóry ani przyczyniać się do rozszerzania naczynek. W składach kosmetyków warto szukać komponentów, które mają właściwości przeciwzapalne, obkurczające naczynka i antyoksydacyjne.
Dobrymi składami wyróżniają się na przykład dermokosmetyki marki Acnerose. W zestawie znajdziemy maść na trądzik różowaty z kwasem azelainowym, krem z bisabololem i wyciągami roślinnymi, tonik z glukonolaktonem oraz pastę na noc z ichtiolem. Odpowiednio dopasowana pielęgnacja poprawi stan skóry, zwłaszcza w początkowych etapach trądziku różowatego.
Przy trądziku różowatym leczenie naturalne również może okazać pomocne, szczególnie gdy dotychczas stosowane metody zawiodły lub pomogły tylko na krótko. Warto wypróbować na przykład picie ziół, które wspomagają wydalanie toksyn z organizmu. Należą do nich: ziele krwawnika, ziele fiołka trójbarwnego, ziele czystka, liść pokrzywy, ziele skrzypu, kwiat nagietka, owoc dzikiej róży. Dodatkowo wspomniane zioła mają także właściwości przeciwzapalne, a niektóre z nich uszczelniają naczynka krwionośne (dzika róża, fiołek trójbarwny). Najlepiej działają stosowane w mieszankach.
Co na trądzik różowaty? Trądzik różowaty należy leczyć, ale niestety nie ma preparatów, które raz na zawsze zwalczą tę chorobę. Celem terapii jest wyciszanie istniejących objawów, a następnie zapobieganie pojawieniu się nowych zmian. Leczenie niekiedy bywa żmudne i długotrwałe, i może nie przynosić rezultatów tak szybko, jak początkowo się spodziewaliśmy. Oprócz stosowania się do zaleceń dermatologa, wspomagająco warto sięgać po kosmetyki dostosowane do potrzeb cery i wprowadzić odpowiednie zmiany do stylu życia, aby w przyszłości cieszyć się zdrowszą skórą.
1. Gwieździński Z., Trądzik różowaty – patogeneza i leczenie, 1998
2. Gwieździński Z, Romańska-Gocka K., Etiopatogeneza i leczenie trądziku różowatego w świetle współczesnych poglądów,1997
3. Wolska H., Placek W., Trądzik różowaty – aktualne poglądy na etiopatogenezę i leczenie, 2016
4. Trznadel-Budźko E, Kaszuba A, Wieczorek M., Trądzik różowaty – etiopatogeneza, klinika oraz wybrane metody leczenia, 1999
5. Bakar O., Demircay Z., Yuksel M., Haklar G, Sanisoglu Y., The effect of azithromycin on reactive oxygen species in rosacea, 2007